28 EKİM 1997      SAYI 01 YIL. 1

Ahmet KURTBAŞ

YİNE GÖZÜM ÇORUM'DA

Anlamadım, nasıl bir yer bu Samsun.

Derdime derman olmadı benim.

Hey gidi öz şehrim burnumda tütüyorsun

Yaralarım kanar, durmadı benim.

 

Altın kafes mekan olmaz bülbüle.

Hasret kaldım sevdiğime ben yine.

Acıyorum boşa geçen ömrüme.

Umutlarım yaşıyor ölmedi benim.

 

Karadeniz değil mi Samsun'un süsü.

Martı dolu etraf mavi gök yüzü.

Yine de Çorum'da KURTBAŞ'ın gözü

Neşe yok yüzümde, gülmedi benim.

 

 

DOĞUŞTAN BENİM

Sana sesleniyorum bak iyi dinle!

Hasret olan sana, doğuştan benim.

Ferhat dağ deldi, su getirdi Şirin'e,

Kurban olan yoluna doğuştan benim.

Ne derdime derman, ne bir sevenim.

Kalbim kan ağlıyor, yaşlı gözlerim.

Beyaz değil, kara olsun kefenim.

Bahtım kara doğuştan benim.

Mutluluğu, sevgiyi hiç tatmadım.

Gönlümü kendim avutamadım.

Kalbime derdimi anlatamadım.

Kalbim yara doğuştan benim.

Durmadan akıyor gözümde yaşlar.

Garipler değersiz, ilgi gören sarhoşlar.

İnsanlar para der, para öter hep kuşlar.

Düşmanım para doğuştan benim.

Nasip olmadı bir kez kavuşmak

Ahrete kaldı belki buluşmak,

Tek tesellim her gün ağlamak,

Gözlerim tuna doğuştan benim.

KURTBAŞ'ım alıştım artık hasrete.

Sevgim karıştı benim esen yellere.

Genç yaşta düştüm zalim dillere

 

 

 

ÜMİT DÜNYASI

Beklerim her an gelecek diye

Beklerim her an gülecek diye

Beklerim her an sevecek diye

Ümitle yaşıyor, yaşıyorum ben.

Ümit dünyası, ümit dünyası,

Seveni yaşatan ümit dünyası,

Ümit dünyası, ümit dünyası,

Aşığı ağlatan ümit dünyası!

 

Kalbimi büyüleyen o güzel gözler

Kalmadı dermanın tutmuyor dizler

Yinede beklerim, belki de sever

Ümitle yaşıyor, yaşıyorum ben.

 

Ümit dünyası, ümit dünyası,

Seveni yaşatan ümit dünyası,

Ümit dünyası, ümit dünyası,

Aşığı ağlatan ümit dünyası!