28 EKİM 1997      SAYI 01 YIL. 1

Rıfat KURTOĞLU

SENDE

Benliğime nüfus eden,

Bir olgusun içimde…

Ruhumu esir almış

Bir kudretsin Bende Sen…

Huzurun kaynağısın,

Beni ayakta tutan,

Güç,kuvvetsin. Bende Sen…

Bütün yaşamım dünyam

Etten kemikten değil,

Adeta her nefeste,

Senden ibaretim ben.

İnan içimde benden

Bir bambaşka bensin sen…

İki can taşıyorum,

Bende ben,benden öte,

Hep seni YA-ŞI-YO-RUM…

25 Şubat 2001 Salı

(Sevgili Hülya’ya)

 

GÖZLERİNİN SARHOŞUYUM

Bilmezmiş gibi durursun

Hazların sarhoşuyum.

İşven edan şöyle dursun

Nazların sarhoşuyum

 

Ne hayadır ne de düştür

Bilmem bu ne garip iştir.

Kaş çatışın kara kıştır

Yazlarının sarhoşuyum

 

Ahu gibi bir batığım.

Bakıp sinemi yaktığın.

Yüreğimde bıraktığın

İzlerinin sarhoşuyum

 

Anlamaz aşık olmayan.

“Deli’ der, halim bilmeyen.

Beni çeken, cezbeyleycn.

Sözlerinin sarhoşuyum

 

KURTOĞLU’YUM, candan geçtim

Gönlüme yar, seni seçtim,

- Ne rakı ne şarap içtim

Gözlerinin sarhoşuyum.

 

 

AĞLAMA

“Çilekeş Eşime”

Gidenler dönmüyor bu meçhul yoldan

Boş yere peşimden bakıp ağlama..

Yazan böyle yazmış, ne gelir elden.

Başımda gözyaşı döküp ağlama.

 

Yasımı sen değil, sessizlik tutusun,

Gün hayalle doğsun, ay düşle batsın,

Boş ver beni gülüm !”kader” de gitsin,

Her şeye kafana takıp ağlama.

 

Aylar ulandıkça,yeni bir yıla,

Her şafağın, umut borcu var kula.

Ayrılık bağrını kavursa bile,

Hasretimi çekip çekip ağlama.

 

Silemez de zaman,gönül yurdundan

Unutmazsan bir gün dünya derdinden,

Vuslat vuran saatlerin ardından

“Umudu nöbete dikip” ağlama.

 

Söylemek kolay da,yaşamak acı,

İcat olmadı bu derdin ilecı.

El olanda kardeş,oğul,kız,bacı

Üzülüp boyun büküp ağlama.

 

“KURDOĞLU sözünde durmadı” diye,

“Dünyada murada ermedi” diye,

“Garibim gün yüzü görmedi” diye,

Ardımdan ağıtlar yakıp ağlama.

02 Ağustos 2004