28 KASIM 1997      SAYI 02  YIL. 1

Adile TÜRKMEN

ZAMAN GÖSTERİR

Ne kadar saklasan halinden belli

Yanan her ateş dumanını gösterir

Boşa gizleme pişmanlığın sen

Suçlu kim,suçsuz kim zaman gösterir.

 

Sığınma gerek yok bin bir yalana

Teselli kâr etmez seven insana,

Her şeyi bıraktım bende zamana,

Haklı kim,haksız kim zaman gösterir.

 

Diyecek sözüm var elbet benimde,

Ateş yüreğimde sitem dilimde

Oysa ne hayaller vardı içimde,

Yakan kim,yıkan kim zaman gösterir.

 

TÜRKMEN

Öyle bir harabeye düştü kü yolum

Ne bir kapısı var,ne penceresi.

Öyle bir üstüme  çöktü ki zulüm

Ne efkarı belli,nede stresi

 

Ağlayan gözlerim artık gülmüyor

Deli gönlüm istediğini bulmuyor,

Hiç kimse derdime derman olmuyor,

Senin beni bırakman oldu bana zulüm.

 

Nehirden bölünmüş gözlerimin yaşları,

Bağrıma temel kurmuş ayrılığın taşları

Beni terketi ümit hayal kuşları

Gelecek günlerimi etti bana zulüm.

 

 

 

SİVGİMİ BİR SANA ANLATAMADIM

Kal gitme diye yalvarmadım

Gururum mani oldu ağlayamadım

Seni sevdiğimi herkes biliyor

Sevgimi bir sana anlatamadım

 

Pişmanlık şimdi sığmıyor kalbine

Derman olmuyor kimse derdime

Alem bile şahit benim bu sevgime

Sevgimi bir sana anlatamadım

 

Sensizlik içimde derin bir yara

Gecelerim perişan,gündüzüm kara,

Aşkımı söyledim uçan kuşlara

Sevgimi bir sana anlatamadım.