|
|
|
28 KASIM 1997 SAYI 02 YIL. 1 |
|
|
- Ayşe ÇOBAN
- ÇİĞDEMİM
-
- Şubat ayı ılık geçti bu sene,
- Eridi dağların karı çiğdemim.
- Canlandı topraklar kabardı yine,
- Açtı yıldız yıldız sarı çiğdemim.
-
- Bu yılın baharı yağmurlu oldu,
- Kuruyan göletler sularla doldu.
- Topraklar yeşerdi,can hayat buldu.
- Ezelden Yunus’un yari çiğdemim.
-
- Kandil’den esiyor Çorum’un yeli,
- Çağlayıp akıyor derenin seli,
- Renk renk çiçeklenmiş bayırın beli,
- Uçuşur üstünde arı çiğdemim.
-
- Çiğdemle süslenmiş ellerde çalı,
- Çocuklar sevinçle tutmuşlar yolu,
- Hağbelerde bulgur,helke yağ dolu.
- Katarlar pilava duru çiğdemim.
- Ey AYŞE ÇOBAN’ım,Çorum İlinde,
- Severek yazarsın kalem elinde,
- Çiğdem şiir olur gönül dilinde,
- Vatan toprağının Nur’u çiğdemim.
-
-
- ZELZELE
-
- Hep bir oldu zengin fakir
- Çorum sallandığı anda.
- Rabb’im bağışladı şükür,
- Kullarını dar zamanda.
-
- Allah’ın lütfüdür yine,
- Uyandık ezan sesine,
- Geçmiş olsun cümlesine
- Tüyler ürperdi insanda.
-
- Bir zaman salladı durdu,
- Korkanlar çadırı kurdu.
- Bebekliye çadır zordu,
- Diye düşündü olanda.
-
- İsteyen tedbirin alsın,
- Takdiri Mevlâ’ya salsın,
- İsterse evinde kalsın
-
- ARAYIŞ
- Mevsimler değişti aylar yabancı
- Tarihe geçecek günleri gördüm
- Dostluğu,barışı arayan yolcu
- Sahte tebessümlü kimleri gördüm.
-
- Muhabbete davet KİLİM’in özü
- Mesajdı ,alana şiirin sözü.
- Sürçülisan edersek affedin bizi,
- Gönüllerde açan gülleri gördüm.
-
- Göçmen kuşlar gibi kurmuşlar yuva,
- Yavan ekmeğini bastırıp suya,
- Yorgun beden hasret kalmış uykuya,
- Allah’a şükreden dilleri gördüm.
-
- Kimler ölü,kimler yaşar bu yerde,
- Kimler güler,kimler ağlar içerde,
- Hayat sahnelenmiş kapanır perde,
- Boyun eğer nice erleri gördüm.
-
- Sabreyle ey gönül metin ol metin.
- Ölmeyince bilinmiyor kıymetin.
- Paylaşırken dünyadaki servetin.
- Hakk,hukuk bilmeyen elleri gördüm.
-
- Kimi hayal,meyal kalır hatırda,
- Kimi okunur birkaç satırda.
- Kimi kabristanda Kur’an okurda,
- Allah’a malum şu halleri gördüm.
-
- Yeter SEVGİCAN’ım bitir sözleri,
- Ruhun teslim etmiş açık gözleri,
- Son defa okşadım soğuk yüzleri,
- Rahmetle anılan kulları gördüm.
|
|
|