28 KASIM 1997      SAYI 02  YIL. 1

Şükriye BEZGİN

GİDİYORSUN

Gidiyorsun işte,içinde binlerce şüphe...

Gözün arkada,yüreğin burada.

Gidiyorsun yapayalnız uzaklara...

Artık sen ve hayallerin,

Sen ve düşüncelerin

Beraber olacaksınız.

Artık,yapayalnız kaldığını hissedeceksin;

Yaban ellerde.

Sevdiğin başka yerde,sen başka yerde.

Gidiyorsun;yüreğinde

Binlerce dertle.

Gidiyorsun uzaklara

Yalnızlık korkusuyla.

Gidiyorsun.

İçine akıttığın göz yaşlarınla.

Gidiyorsun ardından bakakalan;

Yalnız,yapayalnız.

Bir kadın .

İçinde sensizliğin korkusu,

Uzaklaşmanın öfkesi,

Kendini kaybetmiş bir delinin

Panikliği...

Biliyorsun bu kadın,

Üstadın dediği gibi:

“Sen de

Hep

İmkansızlığı sevdi.

Umutsuzluğu değil”

Ve sakın unutma !

Bu kadın

Hâlâ

Umudunu yitirmedi.

Ankara 09.06.1994

 

ÖZLEM

Gittiğin gün özledim seni.

Dün çok özledim,

Bugün daha çok özlüyorum...

Henüz yarın olmadı ama,

Biliyorum.

Seni en çok yarın özleyeceğim !

Ankara 22.06.1997

 

SENSİZ

Geceler uzun...

Geceler kâbus...

Geceler özlem dolu,

Sensiz.

 

Gecelerde

Sensizlik korkusu

Sarıverince benliğimi

Ağlarım inceden sessiz

Sensiz.

Sabahları beklerim,

Çaresiz.                                 

Ankara 05.07.1994